Mikropotwory – First Aid w Australii

Większość ludzi ma świadomość, że zwierzęta w Australii należą do ścisłej grupy zabójców świata. Nie chodzi tu tylko o rekiny czy węże, ale głównie o największych zabójców, czyli drobne pajączki czy prawie niewidoczne meduzy. Skoro już tu jednak przyjechaliśmy i trzeba z tą świadomością jakoś żyć, postanowiłam opisać to dla nas – żeby zapamiętać lepiej schematy zachowań w danych sytuacjach, dla was, bo może tu kiedyś traficie albo coś was zainteresuje.

Większość mieszkańców Australii jest bardzo bezpieczna, albo ubezpieczona, jak kto woli. Już od najmłodszych lat dzieci mają wpajane co jest bezpieczne, a co nie, więc świadomość zagrożenia jest bardzo wysoko rozwinięta (co w sumie w takim kraju nie jest  dziwne).

Znaków przypominających o bezpieczeństwie jest tu znacznie więcej niż w Polsce. Na koszach na śmieci jakie wystawiane są na ulice widzimy wielkie naklejki – “Pamiętaj o bezpieczeństwie naszych dzieci” (i zwolnij), w ogrodzie botanicznym „Uwaga są tu pszczoły i osy”, a w każdym parku jest „Dom  węży”. Wg używanej przez mnie książki każdego roku więcej ludzi umiera od użądleń pszczół, niż rekinów. Większość dorosłych (ale nie tylko) ma ukończony przynajmniej jeden kurs pierwszej pomocy (odnawiany co kilka lat).

Właśnie teraz przyszło mieszkać nam w domu, w którym na półce stoi książka First Aid Australia do której od razu sięgnęłam. Sami wybierając się w podróż samochodem wokół Australii musimy mieć świadomość jakie jest zagrożenie, jak go unikać i jak zachowywać się w razie ewentualnego ugryzienia.

Wbrew pozorom wokół radzenia sobie z wężami urosło wiele legend, co może stanowić bezpośrednie zagrożenia dla życia. Naszego również. Będziemy przejeżdżać przez miejsca, gdzie w promieniu kilkuset lub tysięcy kilometrów nie ma ani jednego człowieka. Są to tereny, gdzie pomoc dostarczają Flying doctors czyli lekarze przylatujący helikopterem w te odległe tereny. Niektóre z maleństw poniżej są znacznie szybsze niż taka lekarska pomoc, ale są sposoby, żeby je przechytrzyć. Trzeba tylko wiedzieć jak działać jak już wejdzie im się w drogę.

Generalne zasady są następujące:

• Nigdy nie wysysamy jadu!
• Maksymalnie spowalniamy cyrkulację jadu w krwiobiegu przez unieruchomienie całkowite kończyny i obandażowanie jej (nie w przypadku wszystkich zwierząt)
• Zmniejszamy ból kostkami lodu lub płynami rozgrzewającymi
• W przypadku niektórych zwierząt wodnych polewamy miejsce octem, co zapobiega dalszemu rozchodzeniu się jadu po ciele.

Do najbardziej jadowitych węży w Australii (i na świecie) należą Taipany (Taipan powyżej) i węże brązowe (Brown snake). Nie atakują one jednak nigdy bez powodu. Innymi słowy jeśli nie wleziesz im na ogon albo nie będziesz straszyć, same są w stanie cię unikać. W buszu zaleca się wyższe obuwie, nie wchodzenie w wyższą trawę i głośne tupanie (węże reagują na drgania ziemi, a nie głośne śpiewanie).  Wszystkie szpitale dysponują zestawem do rozpoznawania jadu dlatego

NIE można:

• Wysysać jadu
• Myć ugryzienia, albo go przecierać

Powinno się:

• Nakryć ugryzienie gazą (która zostanie oddana do identyfikacji)
• Zabandażować całą kończynę
• Nie ruszać się
• Pierwsze zdanie w rozdziale o pająkach brzmi.

Większość ukąszeń pająków jest jadowita.

Najbardziej niebezpieczny Funnel-web ma tyko 2-3 cm długości, wbija się mocno w skórę i wisi sobie dopóki go nie usuniemy. Zabija dziecko w kilka minut, dorosłego w  kilka godzin.

Osoba ugryziona nie powinna się ruszać i od razu zostać przewieziona do szpitala,  ALE:

Funnel – web – bandażujemy delikwenta, żeby jad rozchodził się wolniej po organizmie

Red – back – nie bandażujemy z tylko przykładamy lód do zmniejszenia bólu.

Funnel-web powoduje problemy z oddychaniem, drganie mieści a w końcu śpiączkę, a to dopiero w wodzie rozpoczyna się prawdziwy armagedon.

Najbardziej rozsławiony Red-back działa powoli i zazwyczaj nie zabija dorosłego człowieka. Uf no co za ulga…

Box  Jellyfish – zabójcza galaretka

Najwięcej niebezpieczeństw czyha na północy Australii, gdzie kompletnie zabronione jest kapanie się w okresie letnim (mokrym). Najczęściej wspominaną jest box jellyfish, która jest  niewielka i bardzo groźna.

W razie jej ukąszenie należy:

• Unikać drapania i dotykania urażonej skóry
• Polewać ją przez 30 sek. octem
• Bandażować tylko poparzoną część ciała
• Nie ruszać się
• Spadać od razu do lekarza (nie ruszając się)

Obok tego są inne przyjemniaczki jak:

Blues ringed octopus, Cone shell

         

Trzeba:

• Zabandażować
• Unikać jakiegokolwiek ruchu
• cały czas resuscytować poszkodowanego, aż do przyjazdu lekarza. Oba zwierzaki upośledzają mięśnie więc przyczyną śmierci jest brak oddychania, a nie jad. To akurat jest główny powód, dla którego zaczęłam interesować się tym tematem. Można uratować komuś życie wiedząc tylko, że trzeba dla tej osoby oddychać.

Pacific man-of-warm, Blue bottle

usunąć delikatnie pozostałości zwierza i  przyłożyć lód (NIGDY nie polewać świeżą wodą)

Cat fish, Sea anemones, Stone fish, Bullrout

Co robimy w razie udziabania:

• Usuwamy żądło
• Użądloną rękę lub nogę umieszczamy w gorącej wodzie

Nie tylko strój na plażę

Najbardziej niebezpieczne są poparzenia brzucha I klatki piersiowej. Dotknięty od razu czuje pieczenie, problemy z oddychaniem,a  także może występować krwawienie.

Dlatego na północne plaże zaleca się zabierać:

• 4 litry octu (które podobno są i tak na plażach na wszelki wypadek)
• Bandaż elastyczny
• Lód
• Termos gorącej wody
• Telefon

Ale co to za wypoczynek na plaży z takim załadunkiem, więc może po prostu sobie ją darujemy.

PS. Chyba jednak głównie napisałam to dla siebie, bo tu Ł. to przeczyta, co zwiększa moje szanse na przeżycie 😉